روزى رسول خداصلى الله عليه وآله در خانه فاطمه عليها السلام بود و على و حسن و حسين عليهم السلام نيز نزد آن حضرت بودند و جمعى سراسر شادى و خوشحالى داشتند. در اين هنگام جبرئيل امين فرود آمد و گفت: «اى محمد، خداوند سلامت مى رساند و مى گويد آيا از اينكه در دنيا، با اهل بيت خود گرد آمده اى، خوشحالى؟»
گفت: آرى، و خدا را بر اين اجتماع سپاس مى گزارم.
جبرئيل گفت: خداى تعالى مى فرمايد اينان كشته مى شوند و قبرهاشان متفرق و پراكنده مى گردد.
پيامبرصلى الله عليه وآله گريست و على عليه السلام به آن حضرت گفت: چرا مى گرييد، اى رسول خدا؟
فرمود: اى على، اين جبرئيل است كه از آينده شما به من خبر مى دهد كه كشته مى شويد و قبرهاتان پراكنده مى گردد.
على عليه السلام گفت: ستايش خداى را به خاطر مصيبت هايى كه به ما اختصاص داده است. اى رسول خدا، ثواب كسى كه ما را در مدت زندگى يا پس از مرگمان زيارت كند، چيست؟
فرمود: هر كه من يا تو، يا فاطمه، يا حسن، يا حسين را در مدت زندگى يا پس از مرگمان زيارت كند، كانَ كَمَنْ زَارَ اللَّهَ فِى عَرْشِهِ وَ كَتَبَ اللهُ لَهُ ثَوابَ المُجاهِدينَ فِى سَبيلِ اللَّهِ؛ عوالى اللالى، ج 4، ص 83.؛ همچون كسى است كه خدا را در عرش او زيارت كرده و خداوند ثواب جهاد گران در راه خدا را برايش خواهد نوشت».

منبع: پرسمان